Türkiye'deki 6 Şubat depremleri sonrası psikososyal destek çalışanlarının özbakım becerileri ve psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi.

Çalışmada meslek grubu olarak deprem sahasında gönüllü çalışan travma ve afet ruh sağlığı alanı psikososyal destek çalışanlarının (psikolog, psikiyatrist, hekim, sosyal çalışmacı, psikolojik danışman, hemşire, sosyolog, tercümanlar ve ruh sağlığı alanında çalışan sahada bulunan akademisyenler ve ilgili alanlarda öğrenim gören üniversite öğrencileri) özbakım becerileri ile psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişkiyi ve buna sebep olabilecek risk faktörlerini saptamak hedeflenmiştir. Çalışmanın örneklemini belirlenen 9 meslek grubundan gönüllü katılımcılar oluşturmaktadır ve çalışma çevrimiçi platform olan Google Forms üzerinden 18 yaş üzeri 214 katılımcıyla sonuçlanmıştır. Katılımcıların % 62,2'sini kadınlar, % 35,8'ini erkekler oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Kocaeli – Ruhsal Travma Kısa Tarama Ölçeği (Kocaeli – Kısa) (K- Rtkt) ve Demografik Bilgi Formu, Bilinçli Farkındalık Temelli Öz-Bakım Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Verilen SPSS programı ile tanımlayıcı ve ilişkisel istatistikler kullanılarak analiz edilecektir. Çalışmanın bulgularına göre; gönüllülerin Kocaeli Ruhsal Travma Kısa Tarama Ölçeği puan ortalaması 2,34 iken, standart sapmaları ise 1,6 olarak belirlenmiştir. Bu da çalışmaya katılan gönüllülerin yaşantıladıkları deprem deneyimi üzerinden ortalama cevaplar verdiklerini göstermektedir. Bilinçli Farkındalık Temelli Öz-Bakım Ölçeği'nde ise toplam puan 98,72 iken standart sapması 21,44 olarak bulunmuştur. Buna göre, gönüllülerin özbakım ve farkındalık düzeyleri yüksek çıkmıştır. Psikolojik İyi Oluş Ölçeği'nin puan ortalaması ise 43,24, standart sapması ise 8,41 çıkmış ve sonuç yüksek çıkmıştır. Ulaşılan veriler, alanyazınla desteklenmiştir. Anahtar Kelimeler: Türkiye'deki 6 Şubat Depremleri; Özbakım Becerileri; Psikolojik İyi Oluş; Travma Çalışanları; Travma ve Afet Psikolojisi

In this study, the occupational group consists of psychosocial support workers in the field of trauma and disaster mental health who volunteered in the earthquake zone (psychologist, psychiatrist, doctor, social worker, psychological counselor, nurse, sociologist, translator and academics actively engaged in the field of mental health and university students from relevant departments who participated in on-site activities). The study aimed to examine the relationship between self-care skills and psychological well-being and to identify potential risk factors that may contribute to this relationship. The sample of the study consists of voluntary participants from nine predetermined occupational groups. The study was conducted through the online platform Google Forms and concluded with 214 participants over the age of 18. Among the participants, 62.2% were women and 35.8% were men. The data collection tools included the Kocaeli Brief Screening Scale for Psychological Trauma (Kocaeli – Brief) (K-Rtkt), Demographic Information Form, Mindful Self-Care Scale and Psychological Well-Being Scale. The data will be analyzed using descriptive and correlational statistics through the SPSS software. According to the findings of the study, the mean score of the volunteers on the Kocaeli Brief Screening Scale for Psychological Trauma was 2.34, with a standard deviation of 1.6. This indicates that the participants provided average responses based on their earthquake experiences. On the Mindful Self-Care Scale, the total score was 98.72 with a standard deviation of 21.44, suggesting that the volunteers had high levels of self-care and mindfulness. The mean score on the Psychological Well-Being Scale was 43.24 with a standard deviation of 8.41, which also reflects a high level of well-being among the participants. The data obtained were supported by the existing literature. Keywords: February 6 Earthquakes in Türkiye; Self-Care Skills; Psychological Well-Being; Trauma Workers; Trauma and Disaster Psychology